Tijd

De vaste lezers zullen wel gedacht hebben: “Waar is die Gert toch? Denkt hij dan helemaal niet meer aan zijn lezers.” Bij deze weer een verhaal van mijn kant. Al ben ik ook wel benieuwd naar de verhalen die jullie te vertellen hebben. Maar daar komt dus het verhaal van de dag.

Tijd, te veel hebben we bijna nooit, al gebeurt het geregeld op het voetbalveld dat ik met te veel tijd niets kan. Maar iedereen zal het met me eens zijn dat de tijd te vlug gaat. Vandaag is het heerlijk weer, al zou ik niet weten waarom ik buiten zou gaan zitten. In mijn eentje en in het zicht? Dan weet ik wel betere plekken om te zijn: Relaxt op mijn kamer achter mijn pc

Nu gaan we verder met de tijd, het is maar kort dat we hier op aarde zijn. Dat is misschien filosofisch, maar gemiddeld worden we maar 85 (niet te veel letten op het getal). En dat is niet zoveel, er was een oorlog die bijna zolang duurde in het verleden. Niet eens een eeuw halen de meesten. Hoelang is de wereld er al? Niet 6000 + jaar naar mijn mening. Dat is een beetje raar als we botten vinden van miljoenen jaren geleden.

Dus we moeten maar het beste van nemen en niet te veel zeuren over onze leeftijd. En over het verschil tussen onze leeftijd. Laten de ouderen het niet over de “jeugd van tegen woordig” hebben en de jeugd het niet over de “oudjes” hebben. Laten we de tijd die we hebben van elkaar genieten.

Greets, GFP

Klaarzitten

Het is 7 voor 7, zondag avond, zonder bord, maar wel met de volle aandacht. Vandaag is het de laatste dag van de eredivisie. Voor voetbal minnend Nederland een leuk moment. Helaas is mijn favoriete club niet kampioen.

Maar wat betekend voetbal nou echt voor Nederland, voor Beilen en voor mij? Sinds gisteren ben ik er achter dat dat toch minder is dan ik had verwacht. Het is iets wat ik niet had verwacht. Ik dacht dat ik zou balen als ik het kampioenschap van Fit Boys zou missen. Maar toen ik gister het te horen kreeg van mijn goede vriend Sander was ik verbouwereerd. “Ik wil er bij zijn” dat was mijn gedachte.

De dag begon met een gezellige lunch met neef Arne en nicht Marchje, erg gezellig. Daarna een geweldige middag op het bevrijdingsfestival Overijssel. Gekeken naar De Heideroosjes, Krystl en The Asteroids Galaxy Tour. Alle drie briljant.Kletsen met mijn zus, bijpraten met mijn neef Edo. Na een optreden van Rapalje (een Nederlandse band die Ierse -volkmuziek speelt) mijn weg richting huis gemaakt. Met dat fantastische nieuws van het kampioenschap!

Wetende dat de kantine om 8 uur sloot, was mijn plan een feestje te vieren in de kroeg. Het wordt 12 uur, op het punt om te gaan feesten kom ik tot het besef dat ik moe ben. Waarvan is me nog niet helemaal duidelijk. Toch maar naar bed dan.

*Dit stuk wordt geschreven tijdens de samenvattingen* Van de eerste wedstrijden weet ik ondertussen de uitslag en mijn club wordt 3de. Een kleine teleurstelling.

Maar nu een dag later: ben ik blij dat ik gister naar Zwolle ben vertrokken. Er was een kleine kans dat het zou gebeuren. Als het niet was gebeurd dan had ik mezelf voor de kop geslagen dat ik niet in Zwolle had gezeten. Goede keus gemaakt dus. Hopelijk hebben Ronald en consorten het goed gehad gister.

Groet, GFP

Wat zal ik doen?

Nu ik begin met schrijven zit ik nog steeds te twijfelen over welk onderwerp ik ga schrijven. Al schrijvend blijf ik hangen bij die twijfel. Best iets interessants, twijfelen. Ja, dat is het onderwerp.

Voor de lol, zocht ik het even op. Een encyclopedie komt met “aarzeling, …” en geeft als gerelateerd “Twijfelaar”. Wat is dat toch makkelijk. Als je even twijfelt -> een twijfelaar. Maar ik het nu niet over die etiketten hebben. Dat is stof voor een andere keer.

Twijfel wordt ook wel is gezien als zwakte, klinkt best logisch vind ik. “Je weet het niet, kom op man!” Klinkt als een redenering die logisch is, wel een beetje kort door de bocht. Maar dat zijn een boel mensen zo wie zo. Van mijn kant als “twijfelaar” werkt het heel anders. Ik neem even een moment om dingen nog een keer te overdenken, dat anderen dat niet waarderen vind ik jammer. Je probeert een keuze te maken om redenen die voor jou logisch zijn.

Dus een twijfeling bij iemand is misschien wel het moment dat die persoon er nog is diep over nadenkt. Echt spontaan is het dan niet meer. iets wat ik mezelf wel is verwijt. Spontaniteit. Al was de trip in New Zealand voor een groot deel improvisatie. Misschien heb ik het daar wel opgebruikt.

Maar nu ga ik verder met al die andere dingen die ik op zondag doe: computeren, verslapen voor de kerk en voetbal kijken. En vanavond gezellig naar W’Bork. Leve de Koningin

Groet, GFP

Edit: Een leuk nummer voor de zondag.

Het avondje

Zoals jullie ondertussen wel hebben gemerkt, ben ik niet niet iemand die zich aan een vast ritme van schrijven hou. Misschien zou ik een stuk meer lezers hebben als ik dat wel deed. Maar dan deed ik het met een stuk minder plezier.

Na een standaard zaterdag voetbal toog ik in mijn auto (wat is dat trouwens leuk om in te rijden, al weer bijna 2500 op de teller) naar Hijken. Er heerste rust bij huize van der W, maar dat zou snel veranderen. Binnen no-time was de groep aanwezig. Allemaal op de fiets, ik voelde me toch wel een beetje “anti-alcohol” persoon. Naja, het éne biertje dat ik dronk (aan het begin van de avond) smaakte goed. Een Heineken van Jan Jaap. Waren wel van die kleine flesjes, dus de verleiding om een tweede te drinken was hoog.

Al snel ging het los, er werd muziek gedraaid. Ongeveer om het nummer was er wel iemand die een beter idee had, wat een mooie bonte mix opleverde. Van goede old-skool hakken tot meezingers van het kaliber Andre Hazes. De wedstrijd die we keken was niet zo bijzonder. Barcalone won weer is, met 2-1, Ron had het al voorspelt. Beetje flauw, ik hoopte op een kleine stunt van de tegenstander.

Na de wedstrijd werd er door de groep “Jassers” nog fanatiek doorgedaan. Al was het geluk niet aan de zijde van Fons. Hij vermaakte zich wel met het slaan van iedereen, het had iets te maken met .. “Auw”, ik zie Fons me in gedachten al een klap verkopen. Oké, ik zal me inhouden. Nadat de kaarten opgeruimd waren werd de dansvloer vrij gemaakt. Edwin vond dat de bar de beste plek was. Stevig gebouwd, maar misschien wat minder geschikt om te dansen. De avond bestond uit fris en frikandel voor mij. Goede versnaperingen naar mijn mening. Lekker hangen, genieten en lachen met vrienden.

En toen kwam dat moment, ik besefte dat de wekker weer “vroeg” zou luiden. Op pad voor de kerk is mijn taak op dit moment. Dus nam ik afscheid van de mannen, dank voor de leuke avond: Ron, Ed, Steeg, Fons en natuurlijk Jan Jaap, Joost en Daan. Moeten we vaker doen.

Groet, GFP

Toekijken zonder iets te kunnen doen

Zo, daar gooien we iets op tafel. We kunnen er niks aan doen, maar toch gebeurt het. En dan niet van die simpele dingen. Iemand wordt aangevallen en ik loop er zo voorbij. Dan kun je wel iets doen. Bel de politie in ieder geval, als je daarna gillend weg wil rennen dan is komt er hopelijk hulp voor de persoon in kwestie.

Nee, ik ga het niet hebben over de momenten dat je niets doet, omdat je niet wilt. Er zijn vaak genoeg momenten dat ik iemand wil helpen die het moeilijk heeft, dat gaat dan soms nog wel. Meestal gaat het bij problemen om iets fysieks, dat kan men oplossen. Als dat niet lukt met een “huis en tuin”-middeltje, dan kan de doctor wel iets voor je betekenen.

Als het om iets psychisch gaat dan wordt het lastig, je kunt alleen maar luisteren. Je kunt niet het ‘licht’ aanzetten als het ‘donker’ in iemands hoofd is. Klinkt misschien stom, is het niet. Je kunt niet fysiek iets doen, alleen mentaal steunen. Als het wat blijvender is dan moet je je erop aanpassen. Bijvoorbeeld wat minder over school praten als daar niet zo lekker loopt. Lastig balanceren is dat, maar houden doe je toch van die mensen. Het is niet dat wij slimmer zijn, zij denken gewoon niet zoals wij. En begrijpen zullen we ze ook niet altijd.

Luisteren en steunen heb ik geleerd, dat is de beste manier.

Groet, GFP